بزرگی پروستات

بزرگی پروستات

 پروستات عضوی است و به اندازه یک گردوی کوچک به وزن تقریبی 20 گرم که در ابتدا مجرا و زیر مثانه قرار گرفته است. وجود آن به لحاظ فعالیت های باروری اهمیت زیادی دارد.  پروستات بخشی از مایع منی را برای انزال تهیه می کند. پروستات مجرای ادرار (اورتر) (1) را دربر می گیرد . مجرای ادرار از مثانه آغاز و در مرد به انتهای آلت تناسلی ختم می شود که ادرار از آن راه خارج می گردد و منی نیز در اثر انقباض و فشار پروستات، به خارج جهش می کند.

با افزایش سن بزرگ شدن خوش خیم پروستات کاملا محتمل است به طوریکه ۳۰درصد  مردان بین ۴۰-۵۰ سال و ۵۰ درصد مردان بین ۵۰-۶۰ سال و ۷۰درصد مردان بین ۶۰-۷۰ سال مبتلا به بزرگی پروستات می شوند. این بیماری در سنین بالا رخ  می دهد و غیرقابل اجتناب است. علت بزرگی پروستات خوش‌خیم، تغییرات هورمونی است که در همه مردان در سنین بالای 40 سال به وجود می‌آید به جز مردانی که به دلایلی هورمون‌های جنسی خود را از دست داده‌اند. مردانی که در عمل جراحی بیضه‌های آنها برداشته شده باشد و یا از ابتدا بیضه فعال نداشته‌اند، از آن‌جا که هورمون جنسی ندارند در نتیجه دچار بزرگی خوش‌خیم پروستات نیز نمی‌شوند.

علائم بزرگی پروستات

نشانه های بزرگی پروستات بر اساس شدت آن به سه نوع خفیف، متوسط و شدید تقیسم می شوند.

نوع خفیف

  • سوزش مختصر ادراری
  • کاهش مختصر فشار و سرعت ادرار
  • عدم تخلیه کامل مثانه

نوع متوسط

  • دوشاخه شدن ادرار
  • قطع و وصل شدن ادرار
  • شب بیدار شدن های مکرر ادراری
  • زور زدن هنگام تخلیه ادرار
  • باقیمانده حجم زیادی از ادرار در مثانه

نوع شدید

  • ادرار بسیار باریک
  • تخلیه سخت و آزار دهنده
  • در مواردی احتباس ادراری

روش های تشخیص

  • معاینه از طریق مقعد با انگشت می تواند به جراح وزن تقریبی قوام و اندازه پروستات را نشان دهد.
  • سونوگرافی با وسیله مخصوص از طریق مقعد می تواند به اطلاعات به دست آمده از معاینه با انگشت با دقت بیشتری اضافه نماید.
  • اندازه گیری PSA خون که جهت تشخیص رشد بدخیم پروستات به پزشک کمک زیادی می نماید.

درمان

 مسدودکننده‌های آلفا

این داروها علایم مربوط به مشکل در ادرار کردن را  درمان می‌کنند و سبب ‌شوند تا فرد بیمار حین ادرار کردن با مشکلات کمتری مواجه شود. برخی از این نوع بلوکرها شامل موارد زیر می‌ باشند: ترازوسین، تامسولوسین، دوکسازوسین و آلفا زوسین.

 آنزیم‌های بازدارنده

این ترکیبات در واقع می‌توانند بزرگی پروستات را از طریق کوچک کردن آن درمان کنند، طوری که سایز پروستات را به شکل اولیه برمی‌ گردانند. این آنزیم‌ها شامل فیناستراید یا دوتاستراید می‌ باشند. این آنزیم‌ها در صورتی استفاده می‌شوند که سایز پروستات واقعا بزرگ باشد.

میکروویو درمانی

در این شیوه درمانی، آنتن مایکروویو از طریق مجرای خروج ادرار وارد بدن می‌شود تا انرژی حاصله از امواج مایکروویو، قسمت داخلی پروستات بزرگ شده را تخریب کند. این روش برای بزرگی متوسط پروستات به کار می‌ رود و اگر بزرگی پروستات از حدی بیشتر شود، این روش موثر نیست. مراجعه به پزشک متخصص ماهر برای این روش بسیار ضروری است، زیرا این روش تا حدی تهاجمی محسوب می‌شود.

Needle Ablation

این روش درمانی با استفاده از گرمایی است که از امواج رادیویی ایجاد می‌ شود. وسیله‌ای به نام سیتوسکوپ را مجرای مثانه می‌کنند تا بخشی از غده پروستات که بزرگ شده است را تخریب کند و مشکلاتی مانند مشکلات دفع ادرار در بیمار تا حدی هموار شود.

 عمل جراحی

درمان بزرگی پروستات توسط عمل جراحی جزو آخرین روش‌های درمانی محسوب می‌شود و در موارد بسیار شدید و حاد صورت می‌گیرد. این جراحی به چند بخش تقسیم می‌ شود و در آن قسمت داخلی پروستات حذف می‌شود (پروستاتکتومی).

  • 1-تراشیدن و برداشتن قسمتی از پروستات از راه پیشابراه (TURP). در این روش داخلی‌ترین قسمت پروستات (قسمت میانی) برداشته می‌شود.
  • برش دادن پروستات از راه پیشابراه. در این روش با ایجاد 1 یا 2 برش در غده پروستات، فشار داخلی پروستات کاهش می‌یابد و به اصطلاح این برش‌ها باعث می‌شوند که پروستات کمی بازتر و مجرا گشادتر شود.
  • جراحی باز ساده پروستات (پروستاتکتومی). از این روش در مواردی که پروستات خیلی بزرگ شده باشد استفاده می‌شود. در این روش بسته به تکنیک عملی، یک برش در قسمت پایین شکم و زیر مثانه داده می‌شود و پروستات که مثل یک گردوی بزرگ شده است، خارج می‌شود.
1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *